dag 25 - je gedachten puur houden

Mijn manieren om mijn gedachten puur te houden, zonder invloed van buitenaf.

Genoemd: Mark Forsyth

Transcript

SPEAKER_01 0:00

Soms een duikel hier. In slaapval.

SPEAKER_00 0:03

Snotte raar. De verkoudheid is over, maar het zit nog helemaal holtes, dus ik heb elke keer hoofdpijn. Het leven is pijnlijk.

SPEAKER_01 0:15

Dat is mijn conclusie. Voor je gaat slapen. Weet je wat het is? We zijn gewoon zo afgeleid dat we onze eigen gedachten niet meer horen.

SPEAKER_00 0:30

Alleen die hele negatieve dringen nog tot ons bewustzijn door. En daar schikken we dan vervolgens zo van dat we opnieuw afleiding zoeken.

SPEAKER_01 0:44

Het is een cirkel, denk ik.

SPEAKER_00 0:47

We staan in contact met de wereld, maar niet echt meer met onszelf. Ik bedoel, het is ook gewoon niet meer te doen om een boek te lezen zonder die dopaminemachine op arm lengte afstand te hebben. Het enige moment waarop het mij lukt, om een uur lang ongestoord te lezen, dat is na het opstaan. Dus de telefoon laat ik dan in de slaapkamer achter. Gewoon een kopje koffie, boek open. En dan kan ik ook echt vrij snel in het boek gezogen worden, laat maar zeggen. En wat ik ook wel eens doe, dat is wandelen en dan ergens op een terrasje zitten of op een bankje met een boek. Dat is ook best lekker. Dan gaat het ook wel snel. Ik denk andere omgeving. Het gevoel dat andere mensen je kunnen zien ook. Ik vind het al zo'n sufbeeld dat ik op een bankje ga zitten en dan naar een telefoonserm staren, opdat ik andere mensen er zof uit vind zien als ze buiten zijn en dan naar hun telefoon staren. Maar sowieso weet je, als het weekend is, ja, moet je gewoon jezelf echt dwingen na het opstaan om niet dat dopaminecircuitje in je systeem te activeren. Gewoon zo lang mogelijk die telefoon negeren. Gewoon alles doen wat je moet doen. Weet ik veel wat je doet in het weekend, je badkamer schoonmaken of zo. Uitgebreid ontbijten. Gewoon allemaal weg die telefoon. Gewoon een boekje erbij. Desnoods en een film op of zo op de tv. En dan zijn er ook nog best wel veel pure gedachten die rondwalen, die mij dan opvallen. Maar ook niet meteen in een emotioneel moeilast trekken. Want je bent net wakker, je bent net een beetje uitgerust, toch? Ja, de moeheid is er nog niet. Nee. Het nadeel van het weekend is dat de rest van de dag ook vanzelf volgt. En uiteindelijk ben je toch weer overgeleverd aan de gode van het algoritme. En helemaal als je moe bent. Wat natuurlijk veel meer opvalt in het weekend. Dat je toch even op de bank gaat liggen hangen.

SPEAKER_01 3:01

In bed. En voor je weet zit je weer een uur naar je scherm te staren. Maar goed, je bent sowieso niet verloren.

SPEAKER_00 3:11

De enige manier waarop ik toch nog iets puurs in me houd, dat is pen en papier. Dus ik sleep mijn pen en mijn notitieboek echt overal naartoe. Ik heb het mezelf echt afgeleerd, merk ik. De afgelopen maanden om niks meer op een telefoon te schrijven. Dat deed ik de afgelopen jaren wel. Ik gebruikte ook pen en papier, maar ook heel veel op mijn telefoon. Ja, dat is nu volledig uit mijn systeem.

SPEAKER_01 3:36

Het is ook veel fijner, pen en papier. Maar ik moet zeggen, het grootste voordeel is wel dat je het kan overtikken.

SPEAKER_00 3:46

En als ik een tekst, laten we zeggen, die eerste pure versie overtik op mijn scherm, dan wordt het automatisch al veel beter. Terwijl als ik de eerste versie gelijk zit te tikken, dan blijf je dat document verbeteren. Het kost uiteindelijk veel meer energie. Vooral veel meer tijd. En een ander voor dat is ook wel: weet je, als de inkt het papier raakt en één zin verschijnt, dan is die gedachte al verder, waardoor de volgende zin ook op papier komt. Dat is veel fijner met pen en papier. Het is zo erg dat zelfs als ik wandel, moet dat ding mee. Anders moet ik de hele tijd die zin onthouden in mijn hoofd en uiteindelijk vergeet je toch. Dus ja, nu sta ik weleens in de Albertijn bij het vriesvakte pennen over je hart, volg de massa of je bent geil en je wil wat. Als ik het niet opschrijf, dan verdwijnt de gedachte. Dat is best een heftig gevoel, kan ik je vertellen. Die ene zin die me miljonair zou kunnen maken, is die verdwenen is uit mijn hoofd. En ik vind ook wel dat mijn teksten de afgelopen. Laat ik het zo zeggen, alles wat ik voor je heb ingesproken elke dag zijn teksten die allemaal in mijn notitieboekje zijn verschenen via de inkt. Ja, ik weet niet, het voelt meer natuurlijk of zo. Minder overdacht. Ja, dat is ook wel wat een toetsenbord doet. Op zich ook een voordeel. Je kan argumenten uitbouwen. Maar dat is niet de energie die ik op dit moment zoek.

SPEAKER_01 5:17

Ik ben geen betogen aan het houden. Ik zal een boekje te lezen van taalkundige Mark Foreset. De F van Fuk.

SPEAKER_00 5:32

De O van Onaal van oren van ora, sorry. De van een ring van seks, Griekse ei van Johurt, de T van Thomson en de H van Haren voor Seth. Die zegt dat als je als de tekst in een goede flow uit je komt, dat de lezer het in diezelfde flow leest. Ja, dat is wel een goed advies. Wat denk ik wel klopt. Soms komen zinnen zo krampachtig uit me. Of bij het herlezen, ik denk wel een krampachtige zin, ja, als ik het al heb. Dat betekent dat jij het ook zou hebben. En schrijven met pen brengt me gewoon sneller in die scrive, in die writing flow. Het is ook wel een ander voordeel, vind ik, aan een paar keer per dag je gedachten opschrijven. Dat je jezelf traint om je gedachten weer te horen. Dat gaat bijna als vanzelf. Ja, ik heb lange tijd met mijn eigen ontworpen gedachtenvangen rondgelopen. Fijn. Maar het is wel een klein dingetje, dus het zijn meer observaties van één, twee zinnen. Maar ik merk dat mijn gedachten zoiet groter zijn. Ja, ik loop nu echt bij de A5 notitieboek rond. Want mijn gedachten hebben groot papier nodig. Dat past bij mijn grote geschapen. Ik moet ook zeggen, ik loop al een tijdje rond bij mijn katoentas. Stop met gelukkig worden, wees menagolisch. Daar zit al mijn notitieboek in. Ja, het leverde toch wel weer wonderlijke gesprekken op mensen. Laatst kreeg iemand er de slappe lach van. Die vond het zo anders. Ik geloof niet dat hij het mee eens was. Misschien lachte hij me wel uit, maar het was een aanstekelijke lach. Ik voelde me wel goed door die lach. Nou, lieve vreemdeling, dit is mijn advies: schaf een klein of groot notitieboekje aan. Leer het jezelf aan om niet meer te tikken op je telefoon, maar op papier. Niet te overdenken. Gewoon het papier alles laten vangen, wat het opschrijven waard is. Je gedachten, je boodschappenlijstje, conceptmail voor een collega, een cadeautje van een goede vriendin, een mooie dichterlijke zin. Het houdt je gedachten puur. In deze afleidende wereld. En trouwens als je de special edition bestelt. Het is wel gevaarlijk wat ik nu zeg, maar hoe minder oud deze aflevering is, hoe groter de kans dat het nog kan. Daar stop ik er een notitieboekje bij. De special edition van ik hoop dat je gedachten lief voor je worden. Notitieboekje er gratis bij. Die gedachtenvanger.

SPEAKER_01 8:16

Ja, dat is een goed begin. Voor je gaat slapen, ik denk als je me de afgelopen tijd hebt zitten beluisteren, het is best wel dangmatig in mijn hoofd.

SPEAKER_00 8:31

En het komt natuurlijk omdat er heel veel speelt. Niet alleen mijn nieuwe boek, maar ook privé echt shit aan de hand. Ja, ik kan er niet zoveel over zeggen: het gaat over anderen en niet over mij. Misschien ooit. Maar gewoon heftig. En het is gewoon een hoop er speelt een hoop plus die verkoudheid erbij. Ik merkte vooral door die dwangmatigheid dat ik gewoon belangrijke beslissingen aan het uitstellen was, zoals de afspraken waar er het boek gedrukt is en wel. En als die afspraak er is, dan kan er ook gewoon meer vaart achter gezet worden met mij en designers van buiten- en binnenwerk. Ja. En ik moet ook heel veel promotiemateriaal bestellen. Dus wat ik had gedaan is, ik had me. Ik weet niet of ik dit verteld had, maar ik had me van de week even opgesloten in de bibliotheek. Er zijn toch die ogen, die vreemde ogen die dwingen om normaal te doen en niet op je telefoon te zitten. Of ja, dan moet ik iets doen op mijn kantoortje en denk ik, jeetje, anders stof ligt het toch? En dan ga ik in plaats van dat ga ik stoffen en stofzuigen. Dat soort dingen. Ik zoek excuses om niet te doen wat ik wel moet doen.

SPEAKER_01 9:50

Dat was een vruchtbare uurtjes in de bibliotheek. Ik twijfel nog met mijn katoenetas die je bij de Special Edition bij kan voegen.

SPEAKER_00 10:06

Ik heb de tassen nog niet. Ik heb ze wel al het materiaal toegestuurd en ze wachten nog op een akkoord. Ik twijfel of ik gewoon dezelfde katoenetas moet doen als een paar jaar geleden. Ik hoop dat je gedachte liefde voor je zijn erop. Of dat ik zo'n shopping katoenetas moet doen. Die is dan iets groter, langere hengsel. Het hangt ook een beetje van de prijs af trouwens.

SPEAKER_01 10:27

Maar ik heb nog geen antwoord gehad over prijzen. Ander nade is natuurlijk van zijn shoppingbag. Het neemt wel heel veel ruimte in beslag. De envelop.

SPEAKER_00 10:41

Het is ook weer heel vet. Dat je boodschappen gaat doen, dat je dan bij mijn tas, ik hoop dat je gedachte lief voor je blijven rondloopt, toch? En het is een exclusief limited ding.

SPEAKER_01 10:50

Ja, ik ga het nu bestellen en daarna nooit meer. Nou, ik ben er nog niet uit.

SPEAKER_00 11:01

Ik denk dat de prijs het gaat bepalen. Ja, als die echt een paar euro duurder is per stuk, dan gaan we gewoon terug naar de basis.

SPEAKER_01 11:10

Back to basic.

SPEAKER_00 11:16

Ik vind het heel vervelend, maar ik ga wel stoppen met je slaappraten vandaag. Ik streef naar afleveringen van 20 minuten, omdat we er gemiddeld een kwartiertje over doen om in slaap te vallen. En als ik naar mezelf kijk, heb ik vaak eerst vijf minuten nodig om überhaupt rustig en kalm te worden dat ik in bed lig, ongeacht wat ik dus ben heel alert met wat ik luister. En daarna valt de slaap langzaam in en dan vaak na een kwartier ben ik zelf weg. En ik heb toch van die hele vette oordopjes die dan in de gaten hebben dat ik in slaap val. Dus die pauzeert aan de podcast dat ik aan het luisteren ben. Dus kan ik de volgende dag weer doorluisteren. Wat vaak in de praktijk betekent dat ik toch nog even vijf minuten terug moet spoelen, omdat ik ook die laatste vijf minuten niet helemaal mee heb gekregen. Maar dat. Ik streef dus naar afleveringen van 20 minuten, maar deze is iets korter. Ja, ik voel me gewoon niet zo fit.

SPEAKER_01 12:06

Dus praten en denken gaat. Ja, moeizaam. Kus je op je mooie ziel. Handjes boven de dekens. Ik hoop dat je gedachten lief voor je blijven.

SPEAKER_00 12:22

En ja, tot morgenavond.