In slaap vallen met melancholie van Tomson Darko

dag 36 - wanneer liefde toxisch wordt

Tomson Darko Season 19 Episode 36

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 9:06

De dynamiek in een toxische liefde draait om macht en onmacht. 

Support the show

1)  Ontvang elke woensdagavond een mail van me over gevoelens waar niemand over praat.

2) Mijn shop vol
boeken boeken, posters en tasjes

3) Steun me via
petjeaf.com/tomsondarko en luister exclusieve afleveringen.

SPEAKER_01

Ik ben Tom zijn narco. En wat ik doe is jou op dit moment elke avond in slaap fluisteren. Ik dacht, laten we maar eens hebben over toxische liefde. Waarom ook niet? Voor je gaat slapen. Toen ze zei dat ze twijfelde of dit nog door moest gaan, begon ik dingen in haar oren te fluisteren. Toen ik haar appartementje s'avonds laat weer eens opzocht voor een wipje. Ik trek me altijd af op je profielfoto. Ik kan alleen klaarkomen als ik aan jou denk. Ik ben alleen maar sterk voor jou. Ik heb nog nooit iemand zo gewild als jou. Zelfs als je er niet bent. Ben ik gauw van je. Jij bent mijn grooste zwakt. Ze kreun nog dieper op mijn woorden. Ik bewoog haar heupen nog harder onder me. We hebben elkaars ritme altijd heel goed begrepen.

SPEAKER_00

Maar na afloop was de blik in haar ogen hetzelfde als de vorige keer. De lakens hoog opgetrokken tot haar kind.

SPEAKER_01

Het prullipje. Wanneer blijf je nou eens slapen? Slapen? Zoals geliefde doen. Elkaar een kusje geven, lampje uit, wel rusten, ja, wel trusten. Dat. We kennen elkaar te goed om het als een vriendschap te zien.

SPEAKER_00

Je vrijt te intens voor een weekend over. Je zit te dicht in mijn hart om de hele tijd in en uit mijn leven te gaan, zei ze. Ik verliet het bed en trok naast de spiegel mijn onderbroek aan en keek naar mijn papperig buikje. Daarna gingen de sokken aan, mijn broek, mijn trui.

SPEAKER_01

Daarna de buiging naar haar krue voor een afscheidsoentje. Ze bewoog haar hoofd van me weg. Ga je nu zip doen? vroeg ik.

SPEAKER_00

De volgende dag bleef het antwoord op mijn berichtje uit of ze nog lang in deze gemoedstoestand bleef hangen, of dat ik vanavond nog een keer mocht langskomen?

SPEAKER_01

En klaarkomen bij haar. Voor je gaat slapen.

SPEAKER_00

Is het jou wel eens opgevallen dat de meespannende films. De meespannende scènes in films de scènes zijn waarin er een disbalans in de macht zit tussen personages. Ik heb het echt over macht. Dit heb je al duizend miljoen keer gezien in films en tv-series. Denk aan de crimineel die in het overhoorkamertje zit met zijn handen aan tafel vastgebonden. Hij heeft natuurlijk duidelijk niet de controle waardoor hij is gepakt, zijn vrijheid is ingeperkt. Hij kan geen kant op. Maar hij heeft wel informatie die de detective of de regisseur wil weten. Wat betekent dat hij een troep in handen heeft, en het is nu aan de detective om via een spel met woorden, onderhandelen, dreigen en manipuleren die informatie boven maten te krijgen. Waardoor je de vraag kan stellen: wie is hier nu echt in controle? Wie heeft hier nu echt de macht? De gewiekste crimineel of de ongeduldige regisseur. Dat geeft dus dramatische spanning. Denk ook aan ligt eigenlijk nog meer? Dit is dus heel recht toeg aan die scene waar dan iemand een ander onder schot houdt, toch? En dan gaan ze een beetje monologen. En dan gebeurt er iets onverwachts en dan zijn de rollen opeens omgedraaid, heeft de ander het pistool vast en de ander onderschot. Snap je dat is die continu die spanning van wie heeft hier de meeste macht in de scène? En het kan natuurlijk ook iets subtieler. Bijvoorbeeld in Lord of Drinks, die koning die heel veel macht heeft, maar zijn verstand aan het verliezen is en zijn raadsman daar maar al te graag gebruik van maakt om dingen in zijn oor te fluisteren. En later blijkt ook dat die raadsman de koning zo gek heeft gemaakt via magie of gif, I don't know. Dat geeft dus dramatische spanning. Wie heeft hier nu echte macht? Wie heeft het hier voor het zeggen? En je ziet het ook gewoon terug, denk ik. Bijvoorbeeld bij Harry Potter. Op die toven naar school. Alle leerlingen zijn gelijk. Behalve Harry, die er dan achter komt dat hij toch iets meer kan dan de ander en iets meer ziet dan de ander. Maar ook nog niet zo goed weet hoe hij dit talent moet gebruiken. En ook de bang is om het te laten om te gebruiken. Dat geeft dus dramatische spanning. Dat hij meer macht heeft dan anderen. En worstelt met hoe hij die macht inzet om de wereld te redden of whatever.

SPEAKER_01

Ik denk dat dat ook is hoe toxische liefde werkt. Het gaat om de macht die de een op de ander heeft?

SPEAKER_00

En graag ook die macht inzet om te prikken, te manipuleren om de ander pijn te doen. Waardoor de ander zo geraakt is dat hij je terug gaat doen. Waardoor je erachter komt dat je eigenlijk helemaal niet in controle was. Waar het doet zoveel pijn. Ja, snap je? Het is continu een wissel van de pistool. Beide te gebroken om afstand van elkaar te doen. Beide te koppig om de kans niet onbenut te laten om via pijn iets te forceren bij de ander.

SPEAKER_01

Voor wat? Voor nog meer tranen. Voor weer dat stomme gevoel in de buik. Voor het plot.

SPEAKER_00

Kijk, het antwoord is simpel: een volwassen persoon, die zou een cooling down periode inlassen. Gewoon even een paar dagen niet reageren op de provocatie. Gewoon even uit de dynamiek stappen zonder iets te doen. Passief agressief. Gewoon even niet iemand blokkeren. Gewoon even ademen, even uit de dynamiek stappen. Even geen invloed uitoefenen op elkaars gedachten en gevoel. Gewoon niet blokkeren als passief agressief ding. Gewoon niet een lange mail terugsturen. Gewoon niet gaan zoenen met een ander en hopen dat de ander het ziet. Snap je? Gewoon uit de dynamiek, zodat er gerelativeerd en gehuild kan worden. Zodat je inziet dat dit een weg naar de hel is en we worden er beide steeds slechter van. Maar ja, op het moment dat je weer even incheckt bij de ander om even duidelijk te vertellen dat het nu stopt, begint de dynamiek natuurlijk weer opnieuw. Omdat de ander precies weet wat hij moet zeggen om je te laten smelten.

SPEAKER_01

Zodat uiteindelijk alles weer opnieuw begint en niemand krijgt waar hij eigenlijk echt naar verlangt.

SPEAKER_00

Soms denk ik wel eens het leven ook gewoon tijdverdrijf, toch? Drama voor het drama. Drama voor het plot.

SPEAKER_01

Alles beter dan gevoelloos er doorheen kabbelen. Het klinkt als een excuus. We moeten toch wat. We moeten wat. Het is ook natuurlijk een gek idee dat we zoveel waarde hechten aan die ander.

SPEAKER_00

Hoe imperfect en slecht die ook is en hoe maf die dynamiek ook is. Dat we gewoon niet kunnen voorstellen dat er misschien nog een andere persoon op aarde rondloopt, die net zo leuk is, maar dan wat evenwichtiger en niet zo fucked op. Ja, dat is een gedachte die we maar moeite kunnen toelaten.

SPEAKER_01

Omdat iets in ons dat niet wil geloven. Ja, dat maakt liefde natuurlijk toxisch dat we iets proberen te laten werken wat niet werkt, maar er te lang mee doorgaan. Dit is laat lekker mooi,