In slaap vallen met melancholie van Tomson Darko
Elke woensdag praat Tomson Darko jou in slaap. Met obscure verhaaltjes, melancholische gedachten en diepzinnige observaties. Voor mensen die graag hun brein afleiden tijdens het in slaap vallen. Voor exclusieve afleveringen ga naar www.petjeaf.com/tomsondarko.
In slaap vallen met melancholie van Tomson Darko
dag 42 - Het probleem met wakker worden en blijven liggen bij somberheid
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Over opportunisme, wakker worden bij somberheid en wat te doen, over radioactieve regen, oxelfris met een x,
https://www.psychokiller.eu/het-probleem-met-wakker-worden-en-blijven-liggen-bij-somberheid/
https:// www.darko.nu/
Steun mijn werk. Word lid van mijn club. Voor vele darko-voordelen. Ga naar www.petjeaf.com/tomsondarko en word lid.
1) Ontvang elke woensdagavond een mail van me over gevoelens waar niemand over praat.
2) Mijn shop vol boeken boeken, posters en tasjes
3) Word lid van de tomson darko club voor exclusieve podcasts en mails via petjeaf.com/tomsondarko
Hé, Thomsen Darcoëer. Ja, de regels zijn simpel. Dit is een experiment. Ik praat jou elke avond in slaap met alles wat me bezighoudt. En ik doe dat zo ongefilterd mogelijk. Met één afspraak: respect voor de verteller. Dat ben ik. Dus de handen blijven boven de dekens. Voor je gaat slapen. Ik heb je toch wel eens verteld over een collega die ik ooit had, die had twee jonge kinderen. Hij had ook een hele serieuze functie op onze afdeling. In ieder geval de functie waar je de hele dag aan stond. Hij was woordvoerder. Ze werd daggebeld en avond en storingsdiensten draaien, alles. Hij was trouwens ook een opportunist. Dat zijn hele fascinerende mensen. Bijvoorbeeld als je samenwerkt met een opportunist en het project gaat goed, dan strijkt hij of zij alle eer op, zelfs als ze geen reet hebben gedaan. Dat is een kenmerk van de opportunist. Opportunist gaat ook altijd voor. Het is altijd een blik vooruit. Het is geen optimist, het is gewoon blik vooruit, let's go. Het ziet weinig beren op de weg. Maar het is niet naïef. Een opportunist is niet naïef. Het wil iets bereiken, het wil aanzien hebben. En het snapt dat het met die energie dat het jou meekrijgt. Maar goed, opportunisten zijn ook vooral heel vermoeiend. Hij stuurde me dan een mailtje van hey, kan je dit fiksen op de website.
SPEAKER_02En mijn standaard antwoord was terug. Wat met keert er een zelf.
SPEAKER_00Ik bedoel, iedereen had een inlog van de site, in ieder geval van mijn afdeling. Ik bedoel, ik ben toch niet je slaaf? Een opportunist accepteert dus dat antwoord niet. Het gaat ook niet eens in discussie. Wat het dan doet, is gelijk voorwoord en dan naar de manager boven mij. En dan zeggen kan dit gefixt worden en dan ook nog mij in de CC plaatsen. Dat is een kenmerk van een opportunist. Het zuurt net zo lang tot het zijn of haar zin krijgt. Fascinerend.
SPEAKER_02Het heeft echt weinig oog voor anderen. Ik weet niet, ik vind de opportunist ook niet per se egoïstisch, al is het gedrag wel als egoïstisch te bestempelen. Ik moet een beetje oppassen met wat ik zeg, maar ik ken iemand in mijn omgeving die ook echt een opportunist.
SPEAKER_00Die gaat gewoon tegen zijn vriendin zeggen: ik ben vanavond hier vanavond daar. Ik ben vijf dagen even op vakantie met de boys, maar niet echt overleg of zo. Nee, gewoon opportunistisch ervoor gaan. Waardoor die vrouw nog meer opvangt. Ik weet niet hoe het gaat aflopen. Dat weet ik wel. Zoals alles afloopt. Scheidingspapieren. Zij die menocholisch. Daar wou ik het helemaal niet over hebben. Deze opportunistische ex-collega die ik had, ik vond hem heel grappig. Hij had echt humor. Toen zei hij bijvoorbeeld. Het meest rustgevende moment in zijn dag was het moment dat hij zijn kinderen in de auto op de stoel had geïnstalleerd. De deur dicht deed en dan zo via de achterkant van de auto zo naar de bestuurders kan diep die drie seconden voordat hij weer de deur opentrok. Dat waren zijn meestgeschrevende seconden van de dag. Dit herhaalde die ook heel vaak. Ik weet niet. Hij vertelde het nog beter, heel beeldend. Maar ook zo'n goed moment. Dit is voor mij ook kunst. En deze opportunist had kunst dat je dit soort momenten in de dag opvalt en dat je die kan inzetten als metafoor. Nog één dirty detail over deze opportunist. Ik denk niet dat hij iets zag aankomen. Ook al was het volgens mij de relatie al een tijdje worstelende. Maar zijn vrouw zei van ik wil met je scheiden. En hij vroeg waarom?
SPEAKER_02Want een opportunist zie je natuurlijk nooit aankomen. En toen haalde ze een dagboekje tevoorschijn. Ja, echt waar. En daar had ze alle ruzies van de afgelopen vijftien jaar van hun relatie in opgeschreven.
SPEAKER_00En die ging ze even puntsgewijs langs om even te vertellen waarom ze klaar met hem was.
SPEAKER_02Dus ja, er werden dingen van tien jaar eerder weer van stal gehaald als extra argument. Ja, holy shit.
SPEAKER_00Tegelijkertijd denk ik, ja, jij was ermee getrouwd. Je wist toch wat je binnenhaalde, lijkt me. Maar goed. Whatever. Daar wilde ik het niet eens over hebben. Maar wel over de fijnste drie seconden van de dag voor je gaat slapen. Weet je wat de fijnste drie seconden van de dag zijn? Dat zijn die in de ochtend precies dat moment na wakker worden dat je je ogen open doet en je even geen flauw benieuwd waar je bent.
SPEAKER_02Hoe je heet. Wat je voelt. Wat er tussen je benen zit. En of je doopname hebt gekregen.
SPEAKER_00Om daarna weer de teleurstelling van het leven te voelen opkomen. Weet je, alsof iemand zo aan die knop zit, en er komt al die sombaheid weer op. Ja, ja, ja, dat is niet leuk, kan ik je vertellen. Dit had ik het meest extreme tijdens mij. De periodes dat ik depressief was. Of in heftige angsten zat, dat heeft het gewoon niet te doen. Maar niet getopt. En zeker niet getreurd, ik ben er voor je. Ik dacht, ik kan jou wat tips geven. Ik weet niet of je er nu last van hebt. Maar stel nou dat je er in de toekomst last van krijgt, dat je gewoon even in een mindere fase van je leven zit en dat je na die drie seconden al denkt: ik moet de hele dag nog. Dan ben ik er voor je. Niet getopt, niet getreurd, zoals een wijsman ooit zei, Thomson Narco. Maar een treur wilg is, is een sloot. Ik heb je rug voor je gaat slapen. Wat belangrijk is, is dat je een soort hygiënerutine erin slijt bij wakker worden. Het liefst ook als je je goed voelt met uitzonderingen daar gelaten. Soms is het ook heel lekker, natuurlijk, om bijvoorbeeld in bed te blijven stinken, maar je snapt. Hygiëne routines die je juist bij goede dagen vaak doet en bij slechte dagen altijd. En dat is een manier om die somberheid nou niet de baas te worden, maar niet zo je dag te laten overheersen. In ieder geval niet zo je dag te laten beginnen in die zwaarte. Dat maakt het allemaal al wat lichter. Begrijp je? Nou, ik heb allemaal tips opgeschreven. Hier komen ze. Let's go. Tip nummer één is. Probeer zo snel mogelijk na het wakker worden op te staan en in beweging te komen. Ik meen het. Echt hoe langer je in bed blijft, hoe heftiger die gevoelens worden. Één been uit bed, andere been uit bed, grond aanraken, omhoog. En als je afvraagt hoe snel, als je direct duizeler wordt naar opstaan, dan was het iets te snel, maar we hebben het wel over dit niveau van snelheid. Wat je daarna meteen doet, dit twee, is de knieën omhoog, heupen omhoog. Ik bedoel gewoon opstaan. Gordijnen open, de zon vervloeken, kudding. En als de gordijnen al open waren, doe ze dan maar gewoon dicht. Het gaat om die beweging van de armen. Even iets doen. Tip drie is, maak direct je bed op. Fucking irritant. Ik ben je moeder, sowieso, en Tom zijn narco, dat ook. Maar het is belangrijk dat je het eerste dopamineetje van de dag krijgt, wat niet via een scherm tot je binnenkomt. Doe het nou maar gewoon. Serieus. Schud aan dat kussen, trek aan die dekens, strijk het strak alsof er een strijkeiser aan te pas is gekomen. Doe. En elk moment als je je eigen slaapkamer weer binnenloopt, die dag, denk je: wat ziet mijn bed er netjes en opgemaakt uit? Dat is een uitnodiging. Iets waar je al de hele dag naar uitkijkt, überhaupt bij sombere, maar dat het ook een soort pleziertje maakt dat je het einde van de dag weer in dat bed mag stappen. Volgende tip: ik ben nu al de getallen kwijt, maar wat je daarna doet is naar de keuken toe. Koffie, absoluut koffie, koffie, koffie, koffie. Als je overigens denkt dat de wereld eindigt, dat gaat sowieso gebeuren. Maar als je het advies opvolgt van de overheid en een noodpakketje maakt, regelt, bij elkaar verzamelt, vergeet de koffie niet. Het is een van de belangrijkste regels bij goed voor jezelf zorgen in tijden van nood. Als je heel zagreinig wordt van geen koffie, dan moet je dus juist zorgen dat je ook koffie kan zetten terwijl het stroom het niet doet en er geen water uit de kraan komt en u ligt zeggen. Radioactieve regen over ons neervalt. Zorg dat je koffie hebt. En jou zet koffie. En dit zit een beetje in de hoek. Ik weet wel zeker in de hoek van de mindfulness, maar doe elke beweging in vertraging, dus heel bewust: vol overgave. Knopje indrukken, zodat het apparaat kan opwarmen. Pak een cupje.
SPEAKER_02Of een pad.
SPEAKER_00Of weet ik veel, op ouderwetse manier erin scheppen. Pak je kopje. Doe erg een zoetje in. Als je mij bent. Deze melancholische schrijver drinkt zijn koffie met een zoetje. Ik wil geen oordeel. Ik ben gevoelig, ja? Zoetje is the way to go. Voelt mensen altijd heel raar. Mijn oom bijvoorbeeld, die dan een zoetje met een koffie deed. Ben je nou voor pussy? Nu ben ik zelf niet pussy geworden. Laat maar. Ik ben een pussy. Anyhow. Het gaat erom dat je alles vol. Ik wou zeggen menocholie, maar dat is niet waar. Vol mindfulness doet. Oké. Terwijl het kopje volgende tip. Terwijl het kopje zich vult met zwarte benzine. Doe een squat. Pouw je handen bij elkaar. Buig je knieën alsof je iets moet pakken wat op het onderste plankje ligt. En sowieso hoe meer je lijf kraakt, hoe beter je het doet. Laat dat lijf kraken en schuren volledig. Ik meen het. Die squat moet echt diep zijn. Zo diep dat je bang bent dat je stuitje de grond aantikt. En doe dat minstens tien keer. Let's go. De hartslag moet omhoog en de bloeddruk ook. Of nee, hoe heet dat?
SPEAKER_02Als je duizelig hoort, doe het niet toe. Buiten adem raken.
SPEAKER_00Daarna, als de koffie klaar is of als de koffie nog pruttelt, smeer een boterham. Of maak een yoghurtje met een nadrukje. Vervolgens pak je bordje en je mok met koffie. Ga zitten op de bank of de stoel. Niet terug naar bedden. Of aan de eettafel. En ontbijt zonder telefoon. Ja, ik ga het 600 keer herhalen. Maar zonder scherm bedoel ik dus ook echt zonder scherm. Ontbijt zonder scherm. Doe zoals je opa deed. Pak de krant erbij, of een boek, of desnoods de achterkant van de pakhagelslag. Het is allemaal prima dat je je daarmee afleidt, zolang er geen pixels aan te pas komen.
SPEAKER_02Als je ontbijt op is. En de sombere gedachten zijn er nog steeds de kans is groot. Ga dan naar de badkamer toe om jezelf te wassen.
SPEAKER_00Dit hoort ook bij de hygiëne routine bij somberheid. Je gaat jezelf wassen met een washand. Want de douche is op dit moment de naarste plek om te vertoeven.
SPEAKER_02Waarschijnlijk weet je dat zelf ook.
SPEAKER_00Dan gaan die gedachten en gevoelens alle kanten op terwijl je daar onder de douche staat, echt als een fucking flippenkast. En het is dan ook heel moeilijk om die douche uit te komen. En voor je het weet ben je 90 minuten verder en totaal uitgeput van ademen. Dat is dus geen goed begin van de dag. Nee, negeer de douche. Doe desnood avonds douchen. In de ochtend washand. Gewoon met een washand en een klompje C. Of douche gel of whatever. En ga die oksels flink boenen. Ik heb hier zelfs een naam voor bedacht. Patent geregistreerd, maar deze methode noem ik de okselfris methode. En ik heb zelfs een slogan voor bedacht. De slogan gaat zo: okselfris. Met een x. Het is oksel met kis, maar x van X-men. Belangrijk. Nadat je de oksels hebt gedaan, boem je kruis, maar dan zonder douche. Dus je moet het washandje even goed uitspoelen. Anders brandt het naar beneden en laat je gillen. Vergeet overigens ook je gezicht niet te wassen.
SPEAKER_02Heel belangrijk: altijd eindigen met je gezicht. Nee, natuurlijk niet gek.
SPEAKER_00Ook een beetje zelf nadenken. We werken altijd met de washand van boven naar beneden. Dus gezicht, oksels kruis. Als je klaar bent met wassen en je het ander moet. En whatever je nog meer doet, zoals ik. Haartjes uit mijn neus trekken. Haartjes die in mijn neus zitten eruit trekken. Tegenwoordig groeit er ook wel iets uit mijn oorverdommen, ook eruit trekken. Pak je deodorant en spuit of slik of rol onder die oksels. Okselfries met een x. Daarna, dit is echt het meest belangrijke: verlaat nog niet direct de badkamer. Verboten. Achtem verboten. Verden, achtem verboten, zijn twee Duitse woorden die ik ken. Achtem en verboten. En andere dingen, dat ga ik niet herhalen, want dat doet te veel in de Tweede Wereldoorlog denken. En jou? Ik heb nu heel veel behoeftes om hele foute dingen in het Duits te zeggen. Blijf ademen, Tomsen. Niet zeggen. Het is niet grappig om dat soort dingen te zeggen. Het is niet grappig. Dat is jongenshumor. Alleen maar vrouwen luisteren naar je. Ga niet de Tweede Wereldoorlog dingen zeggen. Je wordt zo nog geband door al die filters van Spotify en Apple podcasts en Podimo en whatever waar je stem ook op klinkt. Oké. Kniphoog altijd naar jezelf in de spiegel. En zucht daarbij, zuchten. Zucht om het leven. Zucht om de somberte, zucht om de ellende. En zeg ook. Heel belangrijk na de zucht, we gaan er weer wat van maken. En forceer die glimlach. Al heb je geen idee wat er gemaakt wordt en ook geen idee tegen wie je praat. Maar kreunen is sowieso het antwoord. Wat je ook voelt, wat je ook doet: zucht, steun, kreun. Ontlucht die ziel van je. Dat doe je met een kreun de hele dag door: kreun wat af. Wat er ook gebeurt, het antwoord is altijd een kreun.
SPEAKER_02Voor je gaat slapen.
SPEAKER_00Wat je dus niet moet doen, en dat is het hele punt. Wat ik probeer te maken, dat is in bed blijven liggen. En al helemaal niet op je telefoon gaan staren naar de levens van anderen. Dat weet je zelf ook wel, en toch doe je het. En ik snap de verleiding wel: in het bed liggen juist bij somberheid en naar het scherm staren, juist bij somberheid. Maar dwing jezelf desnoods om meteen een wandeling buiten te maken. Met de belofte van ik kan altijd daarna nog weer terug in bed stappen. Maar je moet echt in die ocht meteen uit die passieve staat komen. Want als je dat niet doet, dan blijft hij de hele dag door passief en somberder dan zou moeten. Help jezelf, stap uit bed. Kom in beweging. Probeer je goed voor jezelf te zorgen. Dat leidt af. Dat is het hele punt jezelf afleid. En weet je dat je geen verplichtingen hebt buiten de deur en je de hele dag met jezelf door moet brengen. Ga stofzuigen, maak de keuken schoon. Boem de pot. Doe het testnoods elke dag. Zolang je handen maar bewegen, zijn je gedachten iets stiller. En het zijn juist die gedachten die de zware gevoelens opmerken, leid jezelf af. Wat ik deed toen mijn depressie op een hoogtepunt was, dan zou ik eigenlijk willen zeggen: depressie op een diepunt was, maar dat is dan weer een soort tautologie. Depressie, dieptepunt. Tras is groen, sneeuw is wit. Heel veel gewandeld. En een vrij stevige Mars ook. Zes kilometer per uur, zes een half soms. Want alleen bij een stevige Mars hoefde ik niet zoveel te denken. Ja, ik lag erbij, maar dit waren mijn dagen. Elke dag heel lang wandelen. En de rest van de dag was het vooral uitzitten. Schrijven deed ik wel hoor. Maar dat mag geen betekenis hebben. Ik weet niet wat het is. Bij psychische ellende is er gewoon weinig ruimte voor geniale zinnen: helaas. Mijn dagen waar echt opstaan en zin hebben om s'avonds weer in bed te liggen.
SPEAKER_02Ja, prima.
SPEAKER_00Weet wat wel een maf is aan deze periode? Deze periode heeft nog best wel een tijdje geduurd bij me. Ik kan me er niet zo heel veel van herinneren. Wat ook alweer het maf is aan de mens. Laat maar zeggen, de slurur van nare periodes lost best wel snel op in ons geheugen. En ik denk omdat de dagen hetzelfde zijn, dus dan valt er ook weinig te onthouden. En als het natuurlijk weer beter met je gaat, krijg je weer meer variatie in de dag. En geef je je weer meer onder de mensen en voel je je ook beter.
SPEAKER_02En kan je ook wat meer plezier hebben wat weer je geheugen activeert of whatever. Dus als ik jou was, stel nou dat je thuis zit. Overhaast niet om weer aan het werk te gaan.
SPEAKER_00Ze kunnen echt wel langer zonder je. Ja, het klinkt heel stom, maar ik zou zeggen, neem het ervan. Of studie.
SPEAKER_02Ik bedoel, dat is nou een jaar eruit zijn om mijn mensenleven. Het is verwaarloosbaar. Het is echt verwaarloosbaar. Stel alle tijd en de energie in door op jezelf om er weer bovenop te komen.
SPEAKER_00Het idee is dat we onschuldig voelen en daardoor sneller beginnen dan nodig is. En daardoor werken we ons komen we niet zo snel uit de vernieling, laten we zeggen. Nee, dit is mijn levensadvies: blijf langer ziek dan je zou willen.
SPEAKER_02Want uiteindelijk knap je daar het meeste van op.
SPEAKER_00Want die dag komt er dat er een nieuwe energie is en een nieuwe jij. En zolang je elke dag je lijf in beweging houdt en probeert goed voor jezelf te zorgen, houd je de somberheid onder controle. Je moet jezelf nooit verwaarlozen, lieve vreending, nooit. Ook als je gezond bent en lekker in je vuil zit, verwaarloos je jezelf nooit. Ik heb je wel door. Dat juist bij enthousiaste bijna manische periodes, je ook jezelf begint te verwaarlozen. Slechter eten, steeds later naar bed. Verkeerde mensen uppen. Niet doen, jezelf nooit verwaarlozen, lieve vreemding. Nou, oké, dit waren mijn tips. Deze tekst staat ook. In mijn blog. Ofvals favoriete boekmarken in je browser, als je het in de toekomst ooit nodig hebt. Ik zou te denken of ik nog mijn maillijst kan promoten, maar die ken je. Je kan naar Darco nu RL gekocht. Oké, even een side note voordat we voor je gaat slapen.
SPEAKER_02Ik had best wel een eenzaam bestaan afgelopen jaren.
SPEAKER_00Ik kwam ook mede door corona en alles en door mijn paniekstoornis. En ook verhuis, en dan kom je op een plek waar ik niet zoveel mensen kende, ik heb heel erg mijn best gedaan om mijn kennisenkring uit te breiden. Dat is best moeilijk, kan ik je zeggen. Maar de aanhouder verliest nul garanties. Nee, de aanhouder wint. Ik kan inmiddels zeggen dat ik wat mensen mannen vaker zie.
SPEAKER_02Dat is fijn.
SPEAKER_00En als je dan wordt geïntroduceerd, dan kom je op feestjes en dingen en dan ontmoet je andere mensen die je ook helemaal niet zo goed kent. En dan vragen ze: nou, wat doe jij dan in het leven? En zeg ik mede, dat godisch zijn en jij oké, dan snap je? En dan zeg je nou, ik ben schrijver. En dan zeg ik, Ja, nou kan ik je vinden? En zeg ik, ja, Toms en Darco. En dan zie je ze al: hoe spel je dat? Dit ga ik nooit onthouden, weet je dat? Dan zeg ik, ja, ja, www.tomsendarco.nl, daar vind je alles. En dan drie weken later zie je ze nog een keer en dan zeg je: Ja, je had het over het boek, maar ik weet het niet meer zo goed. Ik heb er wat op verzonnen.
SPEAKER_02Dit wordt nu mijn slogan. Darco. Nu met een K.
SPEAKER_00Dus www.darco.nu met een K kan je mailadres invullen. En dan krijg je elke woensdagavond een mailtje van me. En als je denkt: die mails zijn zo goed, ik wil me niet een week wachten, word lid van de Thomson Darco Club, krijg je iets vaker. Een mailtje van me. Een exclusieve podcast, kan je terug luisteren. En nog een beetje korting in mijn webshop. 2,50 per maand. Wat is nou 2,50? Niks, dat is het hele idee. Symbolisch bedrag. Omdat overal waar je geld aan geeft. Ik had allemaal argumenten bedacht, maar het rot nog niet zo lekker aan mijn mond, merk ik. Overal waar je geld aan geeft, ga je vervolgens met meer aandacht tot je nemen. Kortom, het is een gebaar en een belofte en afspraak met jezelf. Dus het gaat niet om het geld. Het gaat om de aandacht die je het geeft. En andersom, als heel veel mensen een klein beetje geven aan mij, dat betekent dus wel heel veel voor mij. Maar ik ga nu niet zielig doen. Dat heb ik met mezelf beloofd. We gaan hier niet de hongerartiest uithamen. Niet zielig doen ze narco. Wat je biedt, is je kunst.
SPEAKER_02Dat is mijn cadeau aan de wereld.
SPEAKER_00Er komt altijd een moment met inspreken dat ik denk van de slaf op podcast duurt altijd vijf minuten te lang en dan ik afslagen waar ik achteraf bij denk van had ik het niet moeten zeggen. En het tweede is: misschien had ik het ook niet in de aflevering moeten laten. Nou, we zijn weer op zo'n punt aangekomen. Handen boven de dekens.
SPEAKER_02Sorry, het klinkt wel heel streng. Handen boven de dekens. Lieve ziel. Slaap lekker.