dag 48 - wat te doen met pessimistische gedachten

Over pessimise als zelfbescherming (en voetbal). 

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Voor je gaat slapen, Toms en daar kun je hier. Ik heb in deze dagelijkse slaapvalservice bekend dat ik zelf heel graag, net voordat ik in slaapval naar een bepaalde praatprogramma kijk, drie mannen die best wel rechts zijn, terwijl ik zelf nog steeds in mij zit nog steeds een anarchist. Ik wou zeggen hamer en sikkel.

SPEAKER_01 0:30

Zo erg is het ook niet, maar wel links. En de maan.

SPEAKER_00 0:36

Maar ik sta open voor rechts. Zo tonnen ben ik, zei die oude hand. Aan die talkshow tafel zit af en toe een gast van de telegraaf. En elke keer als zij er zit, gaan, de kijkzijvers ook omhoog. En het is echt fucking fascinerend. Want die man is niet aantrekkelijk, hij is totaal niet grappig. Hij is wel ontzettend pessimistisch. Sowieso met een kenmerk in Nederland vind ik dat aan veel talkshow tafels en ook praatpodcast best wel veel cynisme verpakt in humor.

SPEAKER_01 1:18

Cynisme vind ik heel Nederlands. Maar pessimisme. Ja, dat is best wel energieslurpend of zo.

SPEAKER_00 1:33

Als hij er zit, ik weet niet. Eenvoudige manier. Ik vind hem echt fascinerend, want hij is dus echt enorm pessimistisch. En ja, waarschijnlijk is dat ook het geheim van Sex Suces, omdat hij omdat hij zo is en zo authentiek is, want hij is voetbalverslaggever, maar het maakt eigenlijk niet uit waar hij het over heeft. Als je het hebt over een vakantie, hij vindt het allemaal gaat hij met zijn vrouw naar Portugal. Vindt hij allemaal niks. Het is maar te hete van een gedoe en naat je ritme. Hij is overigens getrouwd en best wel een rijke vrouw. Maar ja, dan zegt hij dan ook. Misschien is dat het wel. Hij is ook wel eerlijk: zegt hij ook van ja, ik erf dus niet haar geld als ze overlijdt. Dat is allemaal vastgelegd in contracten. Ja, ik is geen act bij deze gast. Zijn gedachten spinnen al. Het maakt niet uit waar je hem over bevraagt. Zijn gedachten spinnen altijd naar het meest negatieve toe. Echt, alles is altijd kut alles altijd. Ja, deze gast heet Vadertijd Dries. Ze hebben hem dus naar 2K in Amerika gestuurd. Er is een voetbaltoernooi bezig. Er strijden iets van 200 landen om de bokaal. En er zijn heel veel pauzes, zodat elke keer reclame uitgezonden kan worden. Heel leuk. En voordat er al een bal heeft gerold op dit toernooi, zegt hij bijvoorbeeld dit, het wordt helemaal niks met een Nederlandse zelftal. De eerste onderronde overleef je wel. Maar daarna kunnen we de tickets boeken horen. Bent hij ook gewoon in een land dat in oorlog is met een ander ook is. En dan zegt hij dan iets later. Je komt in de stad en je ziet hier helemaal niets. Je ziet een paar vlaggen, maar mensen zijn helemaal niet geïnteresseerd in voetbal. Het gaat alleen maar om basketbal en ijshockey, dus waarom FIFA uiteindelijk hier is neergestreken. En dan over de wedstrijden. Dan kijk je s'avonds naar een wedstrijd, en die wordt dan om de 23 minuten stilgelegd voor een commercial break. Het heeft niets met voetbal te maken. Het is alleen om geld te verdienen. Nee, het is echt een WK dat heel lang gaat duren. Maar waar we zo snel mogelijk van verlost moeten worden. En dan over zijn verblijf. Je staat in een land waar je helemaal niet wil zijn. Je gaat naar een toernooi waar Nederland helemaal geen rol gaat spelen. Helemaal klaar mee. En we moeten nog zo lang. Dit zijn die allemaal voordat dat WK begon. Hij straalt in alles. Ja, uit dat het leven last is of zo. En hij is gewoon altijd zo. Ik heb mensen gehoord in andere podcasts die dan bijvoorbeeld in de jaren 90 met hem op reis naar een toernooi gingen in Italië, ook zo'n Europees of WK-toernooi. Hij eet dan elke dag hetzelfde. Spaghetti, want de rest is allemaal kut. En hij gaat ook meteen na een wedstrijd naar zijn hotel. Hij blijft niet even hangen voor een wijntje of zo. Het glas is gewoon altijd half leeg met hem. En op de bodem zit ook nog eens een hele smerige Dra, snap je? Ook in zijn privéleven is hij zo. Pardon. Hij heeft dus een half jaar geleden bekend in een interview op Radio 1, dacht ik, of in een andere podcast. Nee, radio was het. Hij zei dit: ik ga het even oplezen. Hij zegt: ik heb eigenlijk geen vrienden. Verjaardagen hoeven voor mij ook niet. Er komt bij mij ook niemand over de vloer. Ja, ik heb wel in vriendengroepjes gezeten en zo. Maar dat ging nooit heel ver. En dan vraagt hij verslaggever van: Nou, is dit, hoe kan dit?

SPEAKER_01 5:12

Komt het door jezelf?

SPEAKER_00 5:16

Ja, ik weet niet, zegt hij. Ik denk dat ik heel laagdrempelig in omgang ben, maar ik beschouw mensen niet snel als een vriend, eigenlijk nooit. En dan zegt hij iets later. Dit klinkt misschien raar, maar ik voel me niet zo snel ongelukkig. Toen mijn moeder overleed, was ik wel even van slag. Dan bespreek ik dan met mijn vrouw en vader. Maar verder hoef ik dat niet met anderen te bespreken. Waarom is deze gast zo populair? Waarom kijk ik er heel graag naar hem? Ik weet niet, ik hou helemaal niet van pessimisten. Ja, oké, dit is mijn theorie over Valentijn en Trice. Ik denk dat we ons allemaal wel eens Valentijn voelen. Hij slaat maar zeggen: die pessimist die in ons allen zit. Als het leven even tegenzit, dan gaan we ook niet meer hopen dat dingen goed komen. Dan praten we onszelf nog meer de put in ons. Als beschermmechanisme. Iedereen heeft zo'n Valentijn in ons hoofd wonen, die ook heerlijk pessimistisch uit de bocht kan vliegen. En op de een of andere manier, als je dan echt iemand zo pessimistisch hoort praten, bedoel, over voetbal, dat is een heel veilig onderwerp om heel pessimistisch over te zijn. Je eigen gemoed niet per se van naar beneden, snap je? Kijk, als je de hele dag pessimistisch gelul over klimaat hoort en politiek en zo daar word je heel moe van. Maar voetbal is veilig. Toch, als je iemand zo pessimistisch wordt praten, dat relativeert, snap je? Je gaat automatisch denken. Dan krijg je opeens zelf wat meer levensvreugden. En oké, oranje is dan misschien in een kutvorm qua voetbal, maar zo erg kan het dan nog niet zijn, dat ga je dan denken.

SPEAKER_01 7:10

En er is natuurlijk ook wel een andere waarheid. We herkennen onszelf er gewoon in, maar we kunnen onszelf meteen ontslaan van het oordeel. Ik ben gelukkig niet zo erg als hij. Echt fascinerend.

SPEAKER_00 7:32

Ik merk het ook net met het oplezen van zijn quotes. Het is ook helemaal niet grappig of zo. Maar als je hem hoort praten met zijn stem, ik weet niet. Het is ook gewoon elke keer als hij praat. Hij begint vaak wel. Niet redelijk positief. Er zit vaak nog één lichtpuntje in, maar hij praat gewoon hoe langer hij praat, hoe meer de donkere put wordt gevonden van negativiteit.

SPEAKER_01 8:02

Het is bijna een act terwijl het iets allemaal beent.

SPEAKER_00 8:08

Dit was ook die gast toen we gaan nog even. Ken je Ajax? Dat was een voetbalteam uit onze uit de hoofdstad van Nederland, Amsterdam. En ja, die deed het heel goed in 2018, denk ik. Toen kwamen ze dus heel ver in de Champions League. Dat is een Europese voetbalcompetitie waar heel veel geld in omgaat. En alleen de beste clubs. Vooral de clubs met het meeste geld die de beste talenten kunnen inkopen, winnen. En dat was opeens Ajax met relatief weinig geld. Die dan tegen grote partijen moest spelen als Real Madrid, recordhouder en Juventus, een bekende Italiaanse club. En Valertijd zei elke keer van tevoren helemaal niks. Nee, hoor, die gaan er keihard onderuit tegen Real Madrid. En wat denk je? Ajax versnaat Real Madrid in Madrid. En ook niet met een gelukje met 1-0 of zo of 2-1. Nee, gewoon echt dominant beter. En tegen Juventus hetzelfde. Daar speelde Ronaldo nog. Terwijl die van tevoren zei, ja, die vliegen ze eruit. En in de halve finale tegen Totem Hudsbur, een club uit Londen. Nou ja, het scheelde maar een paar minuten over Ajax zat in die finale. Er is ook zo'n andere voetbalverslaggever, die zie je nou niet zoveel meer op tv. Ik had geen verslaggever, trouwens, journalist. Hugo Borst Kady, die is ook best wel bekend geworden door zijn columns die hij over zijn zieke moeders geef in het verzorging thuis. En via die columns stelde hij aan de kaak over de gaten in het zorgsysteem. Hij hadde niet zozeer voor personeel, daar was hij heel lief voor, weet je, het personeel is allemaal hele lieve hardwerkende mensen, maar gewoon het zorgsysteem waar het schuurt en kraakt met een dementerende moeder. Daar heeft hij veel over geschreven, Hugo Borst, en ook invloed gehad uiteindelijk op de wetgeving en initiatieven en clubjes en mensen verzameld om de zorgkwaliteit al te verbeteren. Dit was allemaal 10, 15 jaar geleden hoor. In ieder geval, Hugo Borst. En ik ken hem vooral van vroeger, van de oudere voetbalprogramma's die ik vaak met mijn vader keek. Ja, hij kon ook heel negatief zijn. Vooral met grote voetbaltenooien, dat was bij voorhand al dit woord nee, ze worden nooit wereldkampioen. Terwijl ik natuurlijk als jonge gas dacht: oh, we kunnen misschien kampioen worden. Dat was natuurlijk de helft van het plezier, de fantasie van winnen. Hij was zo cynisch, echt cynisch. Terwijl hij ook een hele slimme, best wel intellectuele man is en grappig ook, Ugroborst. Goede pende heeft hij, goede columns. Altijd wel raak in het algemeen dagplad schrijft hij voor. Maar later in zijn leven, toen Louie van Gaal weer opnieuw trainer werd en hij een boek had geschreven over Louis van Galen, zijn bekende trainer van onder andere Ajax en Barcelona, heeft twee keer in Nederland drie keer in Nederland zelf geleid. Zijn cynisme veranderde een beetje. En hij bekende ook van ja, eigenlijk ben ik altijd zo kritisch op van chaal geweest omdat ik hem eigenlijk ook wel enorm bewonder. Ik heb een soort haad liefdevouding met hem. En als er één iemand Nederland wereld of Europees kampioen kan maken, is het misschien wel van chaal. En hij bekende ook van ja, de mooiste momenten in mijn leven, zei hij, hebben zich toch afgespeeld rondom grote voetbaltoernooi. Dat je gezamenlijk met je vrienden of familie zo'n hele avond, je kijkt dan de hele week uit, van zaterdag is die spannende wedstrijd in de kwartfinale, je zit bij elkaar in de woonkamer, waar biertjes erbij, borrelnoten. En het is spannend en dat je dan wint, dat geeft zoveel levensvreugde dat je dat gedeelt hebt, die ervaringen met vrienden. Dat gaat het niet eens om het winnen, maar gewoon het collectief samen zijn. Hij zei van ja, misschien wel de meest gezellige momenten in mijn leven vonden plaats rondom sport te wedstrijden.

SPEAKER_01 12:19

Dat cynisme van de jaren 90 en de zero's dat ik bij hem zag. Dat was zelfbescherming.

SPEAKER_00 12:29

Ik heb geen hoop of gust dat Valentein ooit het inzicht gaat krijgen. Ik bedoel, Wim Kieft deed mee aan een een of andere programma waar je dan een paar dagen in Portugal zit met andere BN'ers en dan eetjes aan een soort interviewprogramma. Ik weet echt niet hoe het deed. Ik heb het ook niet gekeken. En dan was dan ook met een volksanger erbij. En dan aan het eind van het programma nam ze afscheid, en toen gaf Wim Kieft echt zo hele dikke knuffel aan die volksanger. En dan aan dat praatprogramma waar Wim Kiefs had, van Valentijn, die zei: Ik snap dat niet dat je dan zo klef gaat zitten knuffelen met zo'n andere BN'er. Waar slaat dat op? Terwijl Wim Kiefs zei: Ja, maar ik heb twee, drie dagen met al die mensen erop getrokken. En ja, de camera laat ook maar een uurtje zien of een half uurtje, maar we hadden heel gezellig. En ik heb een enorme zwak voor die fokzanger gekregen. Het was echt een hele toffe gast. Dus ja, dan knuffel je elkaar. Valentijn kan het al niet loslaten. Want die vind dan knuffelen met de camera erbij. Dus een act van raar. Terwijl Wim zegt van ja, wat moet mij dan nou met die camera erbij? Was het was gewoon een gemeende knuffel.

SPEAKER_01 13:32

Ja, weird. Ook wel genieten. Dus als jij af en toe pessimistisch bent.

SPEAKER_00 13:43

Niks mis mee. Denk af en toe mijn Vadertijn. Het kan altijd erger en ontsla jezelf van het gevoel dat er wat mis is met je. Of wordt zoals je geborst dat het een zelfbeschermingsmechanisme is. Sta gewoon eens toe dat je kan genieten van iets. Zonder van voorhand al te zeggen, het wordt nog niks. Toms en Darkweg even. Alles komt goed adviezen geven. Daar heb jij behoefte aan. Gelukkig de dag. Alles gebeurt met een reden. Je bent hier om te groeien. Wat je niet vermoord maakt je sterker. Dit was cynisme, hè?

SPEAKER_01 14:18

Dat snap je ondertussen. Anyhow, handjes naaste dekens. Zullen we dat afspreken? Handjes naaste dekens. Slaap lekker.